31 augustus 2025
Bled
De eerste dag van de groepsreis, onze tweede dag in Bled, we waren hier ook in 2018 voor twee dagen en hebben het stadje en een waterval bezocht, dus nu eens wat anders. Nou wat anders, we doen dus de hele morgen niks, terwijl veel van de reisgenoten al vertrokken zijn naar toeristische attracties in de omgeving.
Tot de lunch doen we niks, ofschoon dat wel wennen is voor ons. Na de lunch willen we het meer rondwandelen. Het is prachtig weer, de zon is best fel, een beetje te fel misschien - tja, er is altijd wat te klagen. Maar we zijn niet de enige die op deze mooie - rust - dag gaat wandelen rondom het meer. Nee, het is zelfs oppassen, hoezo rechts houden...
Maar de beloning is elke meter een schitterend uitzicht over het meer, in het heldere meer, de bossen, de roeibootjes - er mogen geen motorboten op het meer - en de cultuurhistorie. Er staan nogal wat fraaie, laten we het woningen noemen, rondom het meer en er is zelfs een kerk en een kasteel letterlijk boven op een hoge rotspunt. Natuurlijk is het kasteel te bezoeken, maar met deze hitte, echt talloze treden omhoog, dat wagen we maar niet.
We lopen gewoon ons tempo en in anderhalf uur zijn we rond, zes kilometer vogens de GPX tracker en 9684 stappen. Dus onze gezondheids doelstellingen zijn voor deze keer - nu eens - wel gehaald.
Als we rond zijn is er de beloning: een ijsje. Kost wel een godsvermogen - zegt Ben E. dan altijd - maar dan heb je ook een flinke klont smakeloos ijs, niet echt lekker dus. En er waren er meer in ons reisgezelschap die er zo over dachten.
Om vier uur begint het ronselen voor de Jeu de Boules, in vier teams wordt er gespeeld op meerdere 'velden'. Velden is een groot woord, onder bomen, op een hellig, tussen keien, kuilen, hoog gras, met andere woorden: het is een spel met handycap..
Om half zes is de voorbespreking voor de reis naar Camping Bor op het eiland KRK. Iedereen zit in een grote kring - net als in 'We zijn er bijna' - en ons reisleiders paar vertelt over dingen waar we op moeten letten op deze reis. Vertrekttijden, aankomsttijden, een toeristische attractie onderweg enz.
We eten kip met wortelen en boontjes - uit eigen tuin - (nee, die kip niet natuurlijk). Tot morgen.
1 september 2025
Naar Krk
Vandaag de grote reisdag naar Kroatië, naar Camping Bor. Een rit van (maar) 210 km, maar wel langs Ljubljana. Voor vertrek hebben we al gezien dat daar een file staat,
minstens 37 minuten vertraging. We mogen niet voor drie uur aankomen - al wordt dat later half drie. We vetrekken om half elf en de reis gaat heel voorspoedig. Echter de ellende bij Ljubliana is nog lang niet voorbij, zelfs erger geworden. Uiteindelijk hebben we een uur vertraging, optrekken, stoppen, optrekken vijf meter rijden, stoppen enz. enz.
Dan bij Postonja gaan we van de snelweg af, naar het zuiden. we hebben nu een gewone regionale weg, maar wel door een soort niemandsland. Het is overal zo stil, geen auto's voor je, geen auto's achter je, geen tegenliggers, menigeen denkt dat ie verkeerd gereden is. De bewoners hebben het hier zo goed, ze willen niet naar Kroatië,
en in Kroatië hebben ze het zo goed, niemand wil naar Slovenië.
Over de laatste bochtige wegen in Slovenië naar de eerste bochtige wegen in Kroatië, slingeren door bossen, door dorpjes, langs weilanden. De Douane, er staat niemand die onze kant controleert, wel de andere kant op, en ook nog de tolpoortjes, het lieve bedrag van € 2,10 voor auto met caravan, nou nou, daar komen we dan ook wel weer overheen.
Dan passeren we de metropool Rijeka, het is er druk maar niet dat het ons hindert.
Het is half vier als we aankomen op camping Bor, lang hebben we gedacht de laatste te zijn, maar we zijn gewoon de 'middenmoot' (ofschoon dat bij vis wel het beste stuk is).
Om zes uur hebben we de beloofde 'Happy Hour', er is van alles volop. Het is al bijna half acht als we weer in de car zijn. Welterusten.
2 september 2025
Krk
Vandaag een vrije dag... Ja, na een reisdag heb je vaak een excursie, maar deze keer is dat anders, de excursie, is deze keer een boottocht vanuit Krk is pas morgen. 
Dus moeten we ons zelf vermaken. Nou daar hebben we geen moeite mee, snel naar de receptie voor een wasmachine-munt, de was bij elkaar harken en naar de wasmachine.
Tot de lunch doen we alsof we niks te doen hebben, koffie leuten, puzzelboekje, lezen.. de tijd vliegt. Op de groepsapp komt een oproep voor een groepsfoto, het kan, iedereen is - gecontroleerd - aanwezig. Plotseling verandert het weer, het gaat regenen, de was is klaar, hoe lossen we dat op? De oplossing ligt in de car, de luifel
wordt opgezocht (ik ben dus helemaal geen luifel fan, ik heb zelfs een hekel aan het opzetten van de luifel, maar het moet....) De was komt aan het rekje onder de luifel te hangen en dat gaat voortreffelijk, dient de luifel toch nog ergens voor.
Na de lunch, even een middag-dutje, ik heb vannacht zo slecht geslapen dat ik denk: heb ik wel geslapen...
We gaan - te voet - naar het stadje Krk, op twee kilometer lopen, nu bergaf, straks terug weer bergop. Het gaat sneller dan gedacht en even later staan we aan de oude haven van Krk. We zien direct dat het nog steeds een vissershaven is er liggen een flink aantal vis-boten aan wal. Opvallend is de zogenaamde duikboot die er ook ligt,
het is eigenlijk een boot met een bodem van glas waardoor je heel fraai onder water kunt kijken. Even verderop staan een aantal 'stands' waar je een trip kunt kopen, meestal een uur, of eigenlijk net geen uur, zodat de boot na het 'lossen' weer snel 'geladen' kan worden.
Al snel lopen we door de echt middeleeuws-oude straatjes, smal, hoge huizen, trappentjes en nog smallere steegjes. Na eventjes wandelen komen we langs de kathedraal: ten hemelopneming van de heilige maagd Maria. Natuurlijk gaan we even naar binnen en steken aan paar kaarsjes aan voor familie-leden die het moeilijk hebben. We zwerven wat door de smalle maar best drukke straatjes. In een klein restaurantje waar het niet zo heel druk is bestellen we een kopje thee en koffie, het blijkt een
pizzeria te zijn, we zouden er zo kunnen gaan eten, maar het king-size formaat schrikt ons af.
We gaan verder, komen zomaar langs het kasteel van Frankopan (nooit van gehoord), ofschoon het geopend is, laten we het voorbij gaan, de paleizen, kathedralen en kastelen van Spanje en Portugal liggen nog vers in ons geheugen.
Dan zie ik dat er een klooster is van Franciscus, dus.... maar we kunnen het niet vinden (het ligt een flink eind buiten het stadje). We gaan voor een ijsje, niet het goedkoopste ijsje, maar wel het lekkerste en veel goedkoper dan de klont ijs uit Bled.
We gaan terug naar de car, ofschoon het pittig omhoog gaat lukt het ons prima, dus onze basis conditie is goed (vandaag 10127 stappen). 's Avonds is er weer een flink onweer, we hopen op beter weer morgen als we met de boot gaan..
Welterusten.
3 september 2025
Krk
Vandaag staat een bootexcursie op het programma, we gaan het zien. Officieel staat in het programma: een via Plavnik, Kormat, Stara Baska, Golden Beach en Puntraska draga en een vis-picknick. Een plus is dat we pas om kwart voor tien zullen vertrekken in een bus naar de haven. Dus alle tijd om uit te slapen, te badderen en te ontbijten. We zijn allemaal op tijd bij de ingang van de camping maar moeten toch nog even wachten op de bus die het moeilijk heeft om ergens te keren. Dan instappen en op reis naar de haven, 850 meter. Het is in tien minuten te lopen, de bus doet er vijf minuten over om ons af te leveren bij de haven. Het ware beter een busje te huren voor de reisgenoten die slecht ter been zijn (maar dat geheel terzijde).
Eenmaal aan boord, half elf, gaan de trossen snel los en over een rustige zee zetten we koers naar 'de beach' op het eiland Plavnik. Het is kwart voor twaalf als we
aanleggen aan een soort pier. Het ontschepen gaat via een padje over de rotsen en een soort houten brug. Niet iedere reisgenoot geniet van deze 'wandeling', "but it is all we have".
Al voor twaalf uur liggen de zwemmers in de Adriatische Zee, natuurlijk is het water eerst wat fris, maar even later is het heerlijk zwemwater en heel erg schoon en
glashelder. Na het zwemmen is het of afdrogen of zonnen op de keien.
Het is omstreeks één uur als we aan tafel gaan, lange rijen mooi gedekte tafels met op elk bordje al een heerlijk uitziend gebakken visje en een schaal met sardienes 
en ansjovis. Een glaasje 'wat je maar wilt' water of wijn erbij en het feest - de picknick - kan beginnen. Al snel wordt een tweede visje uitgedeeld, was het nou Heek
of Makreel, maar uit het zuur met heel veel ui. Laat ik eerlijk zijn, het ziet er nou niet echt heel smakelijk uit en persoonlijk houd ik niet van 'wat dan ook uit het zuur'. Er is een broodje bij, maar volgens mij was dat van gisteren, zo droog. Helaas, dit 'diner' was aan mij niet besteed.
Het is al twee uur geweest als we weer op de boot gaan en varen richting Stara Baska, volgens de boekjes één van de mooiste stranden van KRK. Op weg daar naartoe
stoppen we even bij een boom waarin minstens zes Lammergieren, vogels met een spanwijdte van meer dan twee meter.
Het is nog wel even zoeken naar een geschikte inham bij de Stara Baska, maar uiteindelijk vinden we er één met blijkbaar voldoende ruimte. Ofschoon de daar spiernaakt liggende mevrouw ons liever ergens anders had.
Al snel gaan de zwemmers - via een trapje - de zee in, het is heerlijk water en glashelder. Na een kwartier stappen de meesten aan boord. Om half vier gaan we weer richting het stadje Krk. Het afmeren duurt even maar toch zijn we om half vijf in de car. Helaas hebben we Kormat, Golden Beach en Puntraska draga gemist, of lag ik toen te slapen. Het was een heel gezellige dag.
4 september 2025
Krk
U heeft vandaag een vrije dag, uw redacteur ook....
Tot morgen.
5 september 2025
Naar Titova Korenica
Nog even over gisteren, gisteravond hebben we in het restaurant van de camping een gezamenlijk diner gehad, en het mag gezegd, het was prima verzorgd. Een lekker voorafje, een heerlijke heldere runderbouillonsoep en dan de hoofdschotel: varkensvlees met gebakken aardappelen, wat groente en natuurlijk frisse sla. Toe een heerlijke ijscoupe.
Bovendien was er life muziek en ook nog 'ons genre'. We zaten al om half zeven aan tafel, kregen van de campingbaas een klein kadootje in de vorm van een pen, een sticker en een bedankje voor ons bezoek. Het was half tien geweest toen de eerste disgenoten vertrokken, het was inmiddels behoorlijk afgekoeld buiten en binnen.
Vandaag, een reisdag naar Titova Korenica, naar camping Borje, een camping op korte afstand van het grootste Nationale Park Plitvice meren, een grote trekpleister in Kroatië.
De route is voorgeprogrammeerd in de ACSI-app en na een klik op de dag, opent Google Maps de route en rijden maar. Ik, eigenwijs, programmeer de route in bij Mw Tomt
en controleer of het dezelfde is. Dan tijdens de reis volgen we alleen de aanwijzingen van Mw Tomtom en dat gaat al 10 jaar goed.
We gaan pas na de koffie weg maar er zijn dan al heel wat reisgenoten vertrokken. De reis verloopt best speodig, eerst richting Rijeka en dan rechtsaf richting Split. Het eerste deel is langs de kust en het uitzicht over de baai is schitterend. Bij een smalle strook langs de weg is het koffietijd, we laden de stoeltjes uit en 
genieten van ons kopje koffie. Dan verder richting Senj waar we afslaan.... de bergen in/over. Al snel hebben we een paar echte haarspeldbochten, hier serpentines genoemd - ook een mooi woord voor zo'n scherpe bocht. Het is flink bochtjes draaien maar heel goed te doen, ook met caravan. Half één is het lunchpauze en dus de kar maar aan de kant van de weg op een soort parkeerstrook. Het is er echt bloedheet, de zon brandt op ons been. Als we over de struiken heen kijken zien we dat het een illegale vuilstort is. Wat een contrast met het fraaie uitzicht vanaf de kustweg.
Als we weer weg willen rijden komen we er achter dat we Mw. Tomt in de auto in de hitte hebben achtergelaten. Nou, ze is witheet en ze weigert alle medewerking, ze zet het scherm op zwart. Zijn wij even de klos.... We houden haar maar even voor de airco en na een tijdje geeft ze haar verzet op, we kunnen weer verder.
Het is tegen half vier als we de camping oprijden, een plaats vinden gaat moeilijk, we hebben verschil van inzicht .... zullen we maar zeggen.
Om vijf uur is er Happy Hour, extra leuk, er zijn nl. twee jarigen onder de reisgenoten, Jan en Ton, gefeliciteerd, en er wordt zelfs gezongen.
Dan ook minder leuke dingen, onze reisgenoot Leo, partner van Geke, heeft vanmorgen een ongeluk gehad, is van een trapje gevallen en heeft de kniebanden gescheurd, hij zal eerst een paar dagen rust houden en dan beslissen of ze zich weer bij ons voegen.
Morgen excursie - oftewel, gewoon bezoeken van de Plitvice meren.
Welterusten.
6 september 2025
Titova Korenica
Vandaag de excursie naar de Plitvice meren. Op zo'n 17 kilometer van de camping bevindt zich het Plitvice Nationaal Park, een grote toeristische trekker. Er is een bus besteld omdat we met te veel zijn om zo op de lijnbus te stappen.
De bus is besteld om half elf, dus verzamelen om kwart over tien en naar de bus. Echter de bus komt almaar niet, Ton gaat naar de receptie, ja, over twee - Kroatische - minuten. Weer tien minuten later, nog steeds geen bus, ja, over drie minuten komt de bus, weer tien minuten later, daar is ie dan.... de bus.
Het is precies elf uur als we dan eindelijk op weg gaan naar Plitvice. Het is een ritje van een kwartier. Sommigen roepen, we hadden het sneller kunnen lopen.
Na het kopen en uitdelen van de kaartjes gaat ieder op weg... het park in. Maar het lijkt wel verstandig één van de geadviseerde routes te doen, kies of loop je verkeerd, dan ben je met gemak zes uur onderweg. Wij kiezen voor route B, 3 à 4 uur. eerst met de bus naar de Grote Waterval, dan langs de oever naar de Veerboot en dan ben je rond. Het klinkt heel simpel.
Terwijl iedereen al op de bus stapt, kiezen wij voor eerst koffie met apfelstrudel, heerlijk. Daarna stappen wij op de bus richting de Grote Waterval en dan over het
paadje en de 'board-walk' naar de Grote Waterval. Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan, het is zaterdag, laatste vakantie-week, dus drukker dan druk. Het is 
inmiddels half één als we zicht krijgen op de Grote Waterval. We hadden het al gehoord, er was weinig water, door de geringe regenval de laatste maanden.
We knippen er op los maar moeten tegelijk goed oppassen op de board-walk te blijven, een misstap leidt onherroepepelijk tot een nat pak, maar alles gaat goed.
Het is soms heel druk, blijkt er een persoon te staan die door partner of vriend tegen de achtergrond van een watertje op de foto wil, heel irritant ze houden tientallen bezoekers tegen. Wat ook leuk is, de gidsen die luid roepen maak plaats, ik heb vijftig volgers.. Toch loopt iedereen min of meer in hetzelfde tempo over het paadje langs het water, snel een foto en weer verder.... Het is al één uur geweest als we ergens een bankje kunnen 'veroveren', tijd voor een broodje. Er zijn een
aantal punten waar een wc is en een soort kiosk voor een drankje waar goed gebruik van wordt gemaakt.
We lopen verder in de richting van de veerboot, we mogen maar één keer met de boot, van P3 naar P2 en naar P1, geen probleem, je mag 'eindeloos' met de panorama bus. Deze bus rijdt op enige hoogte langs de hele oever van het meer - of beter - de meren.
We besluiten, we hebben nog meer dan een uur voordat de bus naar de camping gaat, om een panoramatour te maken van S2 naar S3 en weer terug. Het lijkt een mooie kans om de zuidelijke meren goed te bekijken. We vertrekken kwart over drie en ofschoon de tour door mooie natuur gaat, zien we weinig van de meren. Precies vier uur zijn
we weer terug en gaan naar de afgesproken bus naar de camping.
Het is half vijf en er staat een bus, een gewone lijnbus en we hebben al kaartjes, moeten met deze bus mee of moeten we wachten op de 'speciale' bus. Wel of niet, wel of niet, als onze reisleider Ton er dan is mag iedereen met deze lijnbus mee, hij blijft wachten op een aantal iets verlate reisgenoten. Een klein kwartier na de eerste 'lichting' komen de andere reisgenoten ook aan op de camping. Het was/is een heel mooi park.
's Avonds is er een gezamenlijk diner, voor wie dat wil, wel op eigen kosten deze keer. Het is wel een geweldige kok in dit restaurant, want 17 mensen bijna tegelijkertijd a la cart bereiden en serveren, prima. En het is allemaal heerlijk, iedereen is vol lof over dit restaurant.
Morgen een reisdag.
Tweede week reis Kroatië